هنگامي كه بازي Call of Duty (فراخواني به خدمت) در سال 2003 به‌بازار آمد، نه‌تنها از استقبال چشمگير مخاطبان برخوردار شد، بلكه <بهترين بازي اكشن سال> نيز لقب گرفت و از طرف بسياري از سايت‌ها و مجلات هم به‌عنوان بازي برتر شناخته‌شد. شايد تنها دليل اين برتري، تعبيه بي‌نقص واقعيت درون جنگ در يك دنياي مجازي بود. يعني چيزي كه نمونه‌اش را در ديگر بازي‌هاي جنگي ساخته‌شده تا آن لحظه، شاهد نبوديم. اين بازي نه‌تنها يكي از بهترين بازي‌هاي جنگي شناخته‌شد، بلكه در زمينه بازي‌هاي Shooter يا تيراندازي غيرجنگي نيز گامي به‌جلو محسوب مي‌شد. اين موفقيت‌ها نه‌تنها در نسخه الصاقي (Expansion) بازي تكرار شد، بلكه دو چندان هم شد. زيرا برخي از نكاتي كه در نسخه اصلي جايشان خالي بود، در اين نسخه آمده بود. تمام اين موفقيت‌ها به طرفداران بازي نويد ساخته‌شدن ادامه موفقي براي اين بازي را مي‌داد. يعني چيزي كه بتواند علاوه بر تكرار آن موفقيت‌ها، حرف تازه‌اي هم در دنياي مجازي جنگ داشته باشد. حال مي‌بينيم كه Activision در محصول جديدش، يعني Call of Duty 2 به اين اميدواري پاسخ مثبت داده‌است. اين بازي يك بازي جنگي بي‌نظير است و با بهره‌گيري از صداها و گرافيك فوق‌العاده، يكي از بهترين بازي‌هاي چند وقت اخير است كه توانسته در زمينه هوش مصنوعي و بازيِ چند‌نفره جذاب، از ديگر رقيبان خود در حوزه بازي‌هاي جنگي، يعني EA و Ubisoft، چندين گام جلوتر قرارگيرد. در اين شماره به قسمت دوم بازي Call of Duty كه اين‌روزها سر و صداهاي زيادي را برپا كرده‌است، مي‌پردازيم. در پايان ذكر اين نكته را ضروري مي‌دانيم كه هدف ماهنامه شبكه از مطرح كردن بازي‌هاي جديد، عمدتاً آشنايي دست‌اندركاران و علا‌قمندان اين حوزه با تازه‌ترين فناوري‌هاست و نه تاييد تام و تمام و همه‌جانبه يك بازي. براي زيستن در عصرشبكه، بايد با تمام زوايا و مولفه‌هاي آن آشنا شد.




فراخواني به بازي‌
همه روزه چشممان به بازي‌هاي بي‌شمار جنگي در ويترين مغازه‌ها مي‌افتد و بعضي از آن‌ها را هم مي‌خريم و در آخر از وقتي كه براي آن صرف‌كرده‌ايم، پشيمان مي‌شويم. شايد خيلي‌ها بعد از سال‌ها كه بازي‌هاي اكشن با موضوع جنگ‌جهاني دوم را بازي كرده‌اند، ديگر از اين ژانر بازي‌ها خسته شده‌باشند.

حتي از بازي‌هايي مانند Medal of Honor ،Return to Castle Wolfenstein ،‌Commandos Brothers in Arms نيز دل‌خوشي ندارند! زيرا همواره با ده‌ها نسخه الصاقي و سري‌هاي بعدي، در حال تكرار كردن خود مي‌باشند. و در همه آن‌ها نيز شما در نقش سربازان متفق بايد آلماني‌هايِ سنگدل، بي‌رحم و در عين حال بينوا را تكه‌تكه كنيد! اما در اين بين شايد همواره منتظر بعضي از اين بازي‌ها باشيد.

زيرا تجربه ثابت‌كرده‌است هركدام از اين بازي‌‌ها كه نوآوري‌هايي را به‌همراه داشته‌است، چه در نزد مخاطبان و چه در نزد منتقدان از محبوبيت بيشتري برخوردار بوده‌است. نمونه بارز اين امر همين بازي call of Duty است كه چه در قسمت اول، چه در نسخه الصاقي و چه در نسخه اخيري كه به‌بازار آمده‌است، به‌قدري نكات تازه و غيركليشه‌اي دارد كه بسياري از طرفداران بازي را مجذوب خود كرده‌است كه شايد بدشان نيايد يك اسلحه تامپسون به‌دست بگيرند و با آن همه را به گلوله ببندند!

شركت Activision از چند ماه قبل زمان استراحت علاقمندان به اين بازي را تمام شده اعلام كرد و آن‌ها را دوباره به‌خدمت فراخواند! اين كار با پيش‌نمايش اين بازي در نمايشگاه E3 انجام شد كه همان‌طوركه انتظارش مي‌رفت بسيار مورد استقبال قرار گرفت و در همان زمان خبر از شگفتي‌ جديدي مي‌داد. غرفه Call of Duty 2 در اين نمايشگاه يكي از شلوغ‌ترين غرفه‌ها بود. شركت Activision با هوشياري خاص خود اين بازي را براي اسباب‌بازي جديد و پرتوان مايكروسافت، يعني Xbox 360 نيز طراحي كرده‌است و به‌همين خاطر در آن نمايشگاه نيمي از نگاه‌ها به غرفه‌اش جلب شده‌بود.

نقطه اوج اين بازي نيز ‌نمايش صحنه‌اي از بازي‌ بود كه به عمليات معروف ششم ژوئن، D-Day، اختصاص داشت و در اين بازي يكي از جذاب‌ترين مراحل به‌شمار مي‌رود. اشتباه نكنيد! قرار نيست دوباره شاهدِ عمليات سواحل Omaha و Utah باشيد كه بارها در بازي‌هاي اخير آن‌را تجربه كرده‌ايد. اين‌بار به Pointe du Hoc خواهيد رفت. در اين مرحله شما در نقش يك سرباز ارتش متفقين ظاهر مي‌شويد كه ‌بايد به‌همراه ديگر هم‌قطارانتان در برابر آتشِ توپخانه دشمن از صخره‌هاي 100 مايلي با طناب بالا برويد و پايگاه‌ تيربار نازي‌ها را تصرف‌كنيد. در اين بين صد‌ها نفر در خون مي‌غلتند و جلوي چشمان شما از بين مي‌روند. تمام اين‌صحنه‌ها بر پرده‌هاي بزرگي در سالن E3 در بالاي غرفه Activision نمايش داده مي‌شد تا دل شركت‌كنندگان را به لرزه در آورد!